Gece lambası yanık, cümle boğazda takılı. Adam ya da kadın en sonunda söylüyor; karşısındaki susuyor, sonra yaklaşılıyor. İtiraf masada kalmıyor, eller yüzü buluyor, kumaş iniyor. Ev aynı ev, hava başka. Utangaçlık bir tur duruyor, tempo onu geçiyor. Ağzından çıkan şey yönü değiştiriyor, yatak o itirafın üstüne kuruluyor. Sabaha kadar “söyledim işte” hali duruyor.
Bekleme, bebişim, kapı açık, yanıyorum
Çabuk gel, gel buraya, terli halde, yüzüme bırak, koltukta da olur
Sıkma, tanga duruyor, üstüme çık, telefonu bırakma ⚡